Στην πρόσφατη φιέστα της Νέας Δημοκρατίας, είδαμε ένα θέαμα που μόνο κωμικό μπορεί να χαρακτηριστεί: στελέχη του ΠΑΣΟΚ, τα οποία κάποτε ούρλιαζαν «Δεν ξεχνάμε τι σημαίνει Δεξιά», να ποζάρουν με χαμόγελα και να χειροκροτούν τον Κυριάκο Μητσοτάκη, σαν να μην υπήρξε ποτέ η εποχή της «σκληρής» αντιπαράθεσης τους με τη Δεξιά. Οι πρώην σοσιαλιστές και πασοκάρες βρέθηκαν, ξαφνικά, στα γαλανά σαλόνια του κόμματος που κάποτε καταδίκαζαν. Κάπως έτσι, οι «σοσιαλιστές με Rolex» μετατράπηκαν σε «γαλάζια παπαγαλάκια», αγνοώντας πλήρως το παρελθόν τους.
Η ειρωνεία είναι εμφανής, και η υποκρισία ξεχειλίζει. Τα ίδια στελέχη που κραύγαζαν για τον «αδυσώπητο νεοφιλελευθερισμό» της Νέας Δημοκρατίας, σήμερα ανακαλύπτουν «τα οράματα της ελευθερίας και της αστικής δημοκρατίας». Αλήθεια, πώς νιώθουν όταν ανακαλούν στη μνήμη τους τις εποχές που δαιμονοποιούσαν τη Δεξιά και κατηγορούσαν τη Νέα Δημοκρατία για όλα τα δεινά της χώρας; Πώς κοιτούν στον καθρέφτη όταν κάποτε υπέγραφαν τον όρκο «πίστης» στον Ανδρέα Παπανδρέου, και σήμερα σφίγγουν το χέρι του Κυριάκου Μητσοτάκη;
Είναι φανερό ότι η ιδεολογία και οι αρχές για κάποιους είναι απλώς ένα ευκαιριακό κουστούμι, το οποίο βάζουν και βγάζουν ανάλογα με το ποιο κόμμα τους εξασφαλίζει μια θέση στην εξουσία. Κι αν ο Μητσοτάκης κατηγορείται για τις συντηρητικές του πολιτικές, εκείνοι που τον περιτριγυρίζουν είναι οι πραγματικοί καιροσκόποι. Η «κωλοτούμπα» έχει πλέον γίνει επάγγελμα για τους ανθρώπους αυτούς. Ένα πολιτικό σώου που δεν πείθει κανέναν, εκτός από τους ίδιους.
Ας μη ξεχνάμε, όμως, και τους απόντες. Οι Καραμανλής και Σαμαράς, έλαμψαν δια της απουσίας τους. Ίσως γιατί αντιλαμβάνονται καλύτερα από τους «πασοκογενείς» νεόκοπους δεξιούς πως το κόμμα τους δεν είναι το ίδιο κόμμα που υπηρέτησαν. Ίσως, γιατί δεν θέλουν να συνδέσουν το όνομά τους με τη διολίσθηση του κόμματος σε μια «νεο-δεξιά» ταυτότητα που πλέον φιλοξενεί ανθρώπους από όλο το πολιτικό φάσμα, αρκεί να εξυπηρετούν την προσωπική ατζέντα του αρχηγού.
Η χθεσινή γιορτή ήταν απλώς μια ακόμη επίδειξη κυνισμού, μια στροφή προς τον καιροσκοπισμό. Το πολιτικό ήθος και οι αξίες φαίνεται να θυσιάζονται στον βωμό της εξουσίας. Το παλιό σύνθημα «Δεν ξεχνάμε τι σημαίνει Δεξιά» μοιάζει πλέον σαν κακό ανέκδοτο. Γιατί αν το ξεχνάς τόσο εύκολα, σημαίνει ότι είτε ποτέ δεν το πίστευες είτε δεν ήσουν τίποτα παραπάνω από ένας οπορτουνιστής, που απλώς περίμενε την επόμενη «στροφή» του πολιτικού ρεύματος.
Ένα είναι σίγουρο: οι «κωλοτούμπες» αυτοί θα μείνουν στην ιστορία, όχι για τις αρχές τους, αλλά για την ευελιξία τους να μεταπηδούν από παράταξη σε παράταξη, αρκεί να κρατούν το προσωπικό τους συμφέρον ακέραιο. Κάποτε ΠΑΣΟΚ, σήμερα Νέα Δημοκρατία, αύριο ποιος ξέρει; Ανάλογα με το ποια σημαία θα τους εξασφαλίσει τη θέση τους στην εξουσία.
Και όπως έλεγε ο Σαββόπουλος, «εμείς οι Έλληνες, δεν τα πάμε καλά με τις κωλοτούμπες». Ας το θυμόμαστε αυτό την επόμενη φορά που θα δούμε «πρώην ΠΑΣΟΚους» να χειροκροτούν τη Δεξιά.