Γιάννης Παρασκευάς: Η Αλλαγή του Χρόνου ως Ευκαιρία Αναγέννησης

Το ΤΕΛΟΣ του ΠΑΛΙΟΥ ο ΕΡΧΟΜΟΣ του ΝΕΟΥ.
Σε λίγες μέρες λέμε, ότι αλλάζει ο χρόνος, ανταλλάσουμε ευχές, δώρα, επισκέψεις, γλυκά και φαγητά σε πρώτη ζήτηση, μάθαμε και τα ρεβεγιόν, αντί των οικογενειακών μαζώξεων, με παππούδες, πατεράδες, παιδιά και εγγόνια.
Μια μέρα περίσκεψης και αναζήτησης, μετατράπηκε σε μέρα ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ.
Τυπικές εκφράσεις ευχών, βγαίνουν αυθόρμητα από το στόμα, συναισθηματικές αντιδράσεις για μια πρόσκαιρη αντιμετώπιση της ακοινωνησίας μας, κλεισμένοι στη χούφτα μας βλέποντας το ΕΓΩ μας στην οθόνη του κινητού στην καθημερινότητα μας, με την ανταλλαγή κάποιων ευχών πιστεύουμε ότι θα ξεπουπουλιάσουμε.
Γιορτάζουμε με τόση έμφαση μια ημερομηνία, που δεν διαφέρει από όλες τις άλλες μέρες, γιατι μάλλον ετσι συμφώνησαν κάποιοι, κάποτε, ότι αυτή η ημέρα είναι το τέλος μιας χρονικής περιόδου και η ΑΡΧΗ μιας ΑΛΛΗΣ, μέθοδος μέτρησης συμβατικού χρόνου.
Επανάληψη της χιλιοδιατυπωμένης ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ ΘΕΣΗΣ «ΑΡΧΗ- ΠΕΡΑΣ»,ότι αρχίζει-τελειώνει, ότι γεννιέται – πεθαίνει, αν υπάρχει κάτι που είναι ενδιαφέρον, είναι το χρονικό σημείο της εναλλαγής, όπου ταυτίζεται η ΓΕΝΝΗΣΗ με τον ΘΑΝΑΤΟ, ερμηνεία, για αυτό που μας εχουν προσδιορίσει ως σημείο εναλλαγής .
Αν υπάρχει κάποια ιδιαιτερότητα, σε αυτό τον συμβατικό χρόνο, είναι αυτή που μπορει ο καθένας, αν μπορει και αν θέλει να προσδώσει, να την θεωρήσει σαν τον χρόνο της δικής του προσωπικής ΑΛΛΑΓΗΣ, της άρνησης των προτέρων αδυναμιών και ολιγωριών, του αυτοπροσδιορισμού του, την αναγόρευση της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ του και ΚΡΙΤΙΚΗΣ, ως οδηγό και καθοδηγητή των αποφάσεων του.
Να ελευθερωθεί από τα δεσμά των άκριτων επιθυμιών, από τον έλεγχο και καθοδήγηση των αόρατων καταπιεστών του και να γίνει κύριος και ΑΦΕΝΤΗΣ του εαυτού του.
Να επιλέξει αυτή η στιγμή να γίνει η ΣΤΙΓΜΗ της ΓΕΝΝΗΣΗΣ του και ο ΘΑΝΑΤΟΣ του παλιού ΕΤΕΡΟΦΩΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ.
Ας γίνει, έστω και αυτή, η συμβατική γιορτή Ή ΑΡΧΗ του ΝΕΟΥ μας ΕΑΥΤΟΥ.
Παρασκευας γιαννης
Ροδος 30/12/24