Αν υπάρχει κάτι στο οποίο διακρίνεται η κυβέρνηση, είναι η διαφθορά. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που η Moody’s δεν μας απέδωσε την επενδυτική βαθμίδα. Η φορολογική πολιτική και η σύσταση καρτέλ που απορροφούν εκατομμύρια ευρώ από τους λίγους και «εκλεκτούς» είναι κοινή πρακτική. Το Documento αποφάσισε να ερευνήσει το «τρίγωνο της διαπλοκής» που απορροφά κοινοτικά και κρατικά κονδύλια μέσω προγραμμάτων κατάρτισης, τα οποία αποτελούν διαχρονική πηγή διαφθοράς. Η κατάσταση αυτή κορυφώθηκε στα χρόνια του Κυριάκου Μητσοτάκη, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το σκάνδαλο της τηλεκατάρτισης στην αρχή της πανδημίας, με τους όρους «σκόιλ ελικίκου» και «Μέτζη του νέουκτη» να γίνονται σύμβολα γελοιοποίησης. Πίσω όμως από το γέλιο υπήρχε ένα σύστημα που απορροφούσε κρατικά χρήματα.
Παρά τη γελοιοποίηση και την αντίδραση του κοινού το 2020, ο μηχανισμός παρέμεινε ενεργός. Τώρα, συμμετέχουν και κοινωνικοί φορείς και δήμοι, διαμορφώνοντας ένα «τρίγωνο διαπλοκής», με οντότητες όπως η ΓΣΕΕ και ο ΣΕΒ να λειτουργούν ως μεσίτες. Οι πόροι, αντί να καταλήγουν στους πολίτες, διοχετεύονται σε συγκεκριμένους ομίλους που ελέγχουν την κατάρτιση.
Πολύ τυχαία, οι ίδιοι αυτοί όμιλοι είχαν αναλάβει το 2020 τα προγράμματα τηλεκατάρτισης με απόφαση του τότε υπουργού Εργασίας, Γιάννη Βρούτση. Σήμερα, τα προγράμματα κατάρτισης, μέσω κοινωνικών φορέων και δήμων, καταλήγουν ξανά σε αυτούς τους ίδιους ομίλους. Η διαδικασία επιτρέπει τον έλεγχο των πόρων από ένα στενό καρτέλ, αφήνοντας στην άκρη τους περισσότερους από τους 200 πιστοποιημένους φορείς κέντρων διά βίου μάθησης, οι οποίοι αντιμετωπίζουν κλείσιμο.
Αυτό το «τρίγωνο» ευνοεί λίγους και συγκεκριμένους φορείς, οι οποίοι απορροφούν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Το γεγονός ότι οι κοινωνικοί φορείς όπως η ΓΣΕΕ και ο ΣΕΒ έχουν δικά τους Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΚΕΚ) αλλά δεν τα χρησιμοποιούν για την υλοποίηση των προγραμμάτων, αφήνει ερωτηματικά. Αντιθέτως, τα προγράμματα ανατίθενται στους ίδιους τρεις ομίλους, με τους οποίους το Υπουργείο Εργασίας έχει μια στενή συνεργασία.
Το αποτέλεσμα είναι ξεκάθαρο: ένα καρτέλ που έχει απορροφήσει μέχρι στιγμής 455 εκατομμύρια ευρώ, αφήνοντας άλλους φορείς χωρίς στήριξη και περιορίζοντας τον ανταγωνισμό. Η έλλειψη διαφάνειας και η ευνοιοκρατία στη διαχείριση των προγραμμάτων κατάρτισης αποτελούν σαφή ένδειξη της διαπλοκής μεταξύ των κοινωνικών φορέων, των ομίλων και της κυβέρνησης.