Σήμερα, κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ, στη μνήμη των 1.600 Εβραίων συμπατριωτών μας, που έπεσαν θύματα της ναζιστικής βαρβαρότητας.

Σήμερα, η Ρόδος θυμάται, και θρηνεί. Κλαίει για τα παιδιά της. Γι’ αυτό το κακό που ήρθε από μακριά, και σκέπασε, το φως του ήλιου μας. Το φως, της συνύπαρξης αιώνων. Πλάι στην εκκλησιά, το τζαμί, και δίπλα του, η Συναγωγή. Αυτό το πνεύμα, της αρμονικής συμβίωσης, που έκανε τον τόπο μας να ανθίζει, και να καρποφορεί, να είναι από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα, στην Ανατολική Μεσόγειο, και άσβηστος Φάρος Πολιτισμού.