Τα Δωδεκάνησα φαίνεται πως μπαίνουν σε μια νέα πολιτική περίοδο, με τις ισορροπίες να αλλάζουν και τα κόμματα να αναζητούν τον ρόλο τους στην επόμενη ημέρα. Η παραδοσιακή κομματική γεωγραφία δεν δείχνει πλέον τόσο σταθερή, ενώ νέες πολιτικές κινήσεις επιχειρούν να δημιουργήσουν τη δική τους παρουσία στην κοινωνία.
Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ, το οποίο δέχεται έντονη κριτική για την εικόνα που παρουσιάζει σε τοπικό επίπεδο. Οι επικριτές του υποστηρίζουν ότι το κόμμα δυσκολεύεται να ανανεωθεί, να φέρει νέα πρόσωπα μπροστά και να δημιουργήσει έναν σύγχρονο πολιτικό λόγο που να το διαφοροποιεί καθαρά από τις υπόλοιπες παρατάξεις. Η μεγαλύτερη κριτική αφορά την πολιτική του ταυτότητα. Ένα μέρος του κόσμου που παρακολουθεί τις εξελίξεις θεωρεί ότι το σημερινό ΠΑΣΟΚ έχει απομακρυνθεί από τις παραδοσιακές του ρίζες και ότι σε αρκετές περιπτώσεις κινείται σε δρόμους που θυμίζουν περισσότερο τη Νέα Δημοκρατία. Η φράση που χρησιμοποιούν αρκετοί επικριτές του είναι χαρακτηριστική: «το ΠΑΣΟΚ έγινε Νέα Δημοκρατία βαμμένη πράσινη». Στα Δωδεκάνησα, η συζήτηση γίνεται ακόμη πιο έντονη, καθώς υπάρχουν φωνές που μιλούν για ένα κόμμα χωρίς τη δυναμική και την οργανωτική παρουσία του παρελθόντος.
Το ερώτημα που τίθεται είναι αν υπάρχει πραγματική ανανέωση ή αν συνεχίζεται η ανακύκλωση των ίδιων προσώπων και των ίδιων μηχανισμών. Μάλιστα, δεν λείπουν και οι πιο αιχμηρές πολιτικές συζητήσεις γύρω από τη λειτουργία των τοπικών οργάνων. Κριτικοί του κόμματος διερωτώνται πώς μπορεί να πείσει για την ανεξάρτητη πορεία του όταν, όπως υποστηρίζουν, σε θέσεις ευθύνης και κομματικές διαδικασίες υπάρχουν πρόσωπα που εμφανίζονται να έχουν στενές οικογενειακές ή πολιτικές σχέσεις με τον χώρο της Νέας Δημοκρατίας. Το ερώτημα που τίθεται από αυτή την πλευρά είναι χαρακτηριστικό: μπορεί ένα κόμμα να δώσει μάχη ως αυτόνομη πολιτική δύναμη όταν ακόμη και σε κρίσιμες κομματικές διαδικασίες –όπως η συγκρότηση ψηφοδελτίων ή εκλογικών επιτροπών– δημιουργούνται εντυπώσεις για επιρροές από άλλους πολιτικούς χώρους; Ακόμη και το παράδειγμα που συζητείται στους πολιτικούς κύκλους, ότι δεν μπορεί ένα πρόσωπο με κομματικό ρόλο να βρίσκεται σε μια τέτοια θέση ενώ υπάρχει στενή οικογενειακή σχέση με στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, χρησιμοποιείται από επικριτές ως επιχείρημα για την ανάγκη μεγαλύτερης διαφάνειας και καθαρών διαχωριστικών γραμμών.
Από την άλλη πλευρά, το νέο πολιτικό εγχείρημα ΕΛΛΑΣ, με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα, επιχειρεί να εκμεταλλευτεί αυτό το κλίμα αμφισβήτησης. Οι υποστηρικτές του παρουσιάζουν το νέο κόμμα ως μια προσπάθεια ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου, με νέα οργανωτική βάση, νέα πρόσωπα και διαφορετικό τρόπο πολιτικής λειτουργίας. Στα Δωδεκάνησα καταγράφεται κινητικότητα γύρω από τη συγκρότηση τοπικών δομών, με ανθρώπους που βλέπουν στο νέο εγχείρημα μια ευκαιρία να εκφράσουν τη δυσαρέσκεια τους απέναντι στα παλιά κομματικά σχήματα. Το στοίχημα για το ΕΛΛΑΣ είναι αν αυτή η κινητικότητα θα μετατραπεί σε πραγματική κοινωνική και εκλογική δύναμη.
Η μάχη, λοιπόν, δεν αφορά μόνο τα κόμματα. Αφορά κυρίως το ποιος θα καταφέρει να πείσει τους πολίτες ότι μπορεί να εκφράσει τη νέα εποχή. Τα Δωδεκάνησα παραδοσιακά αποτελούν μια περιοχή όπου οι πολιτικές ισορροπίες αλλάζουν γρήγορα και η επόμενη εκλογική αναμέτρηση αναμένεται να δείξει αν το παλιό πολιτικό μοντέλο αντέχει ή αν ανοίγει ο δρόμος για νέους πρωταγωνιστές.