«Είχε εξαπλωθεί μέχρι τα μάτια μου», αφηγήθηκε, εξηγώντας γιατί αποφάσισε να ζητήσει ιατρική βοήθεια. «Σκέφτηκα να ρωτήσω, μήπως μου έδιναν λίγο λαμπρό πράσινο (αντισηπτική βαφή), να το άλειφα πάνω μου και ίσως έτσι σταματούσε κάπως η μόλυνση».
Αντί όμως να του προσφέρει θεραπεία, όπως θυμάται ο ίδιος, ο γιατρός που τον παρακολούθησε, χρησιμοποίησε τη χρωσική ουσία… ως μέσο σεξουαλικού εξευτελισμού: ζωγράφισε με αυτή πάνω στο σώμα του και στη συνέχεια κάλεσε άλλους να τον δουν.
«Εδώ ζωγράφισε ένα ανδρικό πέος», είπε ο Σίσκο δείχνοντας το πρόσωπό του. «Εδώ ζωγράφισε στήθη. Και εδώ», πρόσθεσε δείχνοντας την πλάτη του, «έγραψε τη φράση “γαμ… εδώ”, με ένα βέλος που έδειχνε προς τους γλουτούς μου. Μετά φώναξε κάποιον ακόμη να μπει και να δει τι συνέβαινε».
Ο 43χρονος αξιωματικός των ουκρανικών ειδικών υπηρεσιών είχε συλληφθεί τις πρώτες εβδομάδες της ρωσικής εισβολής πλήρους κλίμακας το 2022 και πέρασε περίπου έναν χρόνο στην Αποικία Νο. 7, προτού απελευθερωθεί στο πλαίσιο ανταλλαγής αιχμαλώτων.
Είναι ένας από τους σχεδόν 50 πρώην Ουκρανούς αιχμαλώτους πολέμου που μίλησαν στους δημοσιογράφους του «Schemes», ερευνητικού προγράμματος της ουκρανικής υπηρεσίας του ανεξάρτητου ειδησεογραφικού οργανισμού Radio Free Europe/Radio Liberty (RFE/RL), για τις εμπειρίες τους στη φυλακή, η οποία βρίσκεται περίπου 230 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Μόσχας, σε ένα μικρό χωριό που ονομάζεται Πακίνο. Σε τρεις εκτενείς συνεντεύξεις και δεκάδες συνομιλίες, οι Ουκρανοί περιέγραψαν μια μακρά σειρά κακοποιήσεων, όπως ξυλοδαρμούς, στέρηση ιατρικής περίθαλψης, σεξουαλικούς εξευτελισμούς και άλλες μορφές κακομεταχείρισης.
Τους έδιναν μουχλιασμένο ψωμί, τους έβαζαν να περπατούν σαν σκύλοι
Αρκετοί από τους πρώην κρατούμενους ανέφεραν ότι περνούσαν ολόκληρες ημέρες όρθιοι, ενώ υπέφεραν από ακραία πείνα, καθώς το ημερήσιο συσσίτιό τους περιοριζόταν ορισμένες φορές σε λίγα κομμάτια μουχλιασμένου, μουσκεμένου ψωμιού. Πολλοί θυμήθηκαν ότι αντί να βγαίνουν για προαυλισμό, οδηγούνταν σε χώρους όπου κρατούνταν σκύλοι φύλαξης, ενώ κάποιοι ανέφεραν ότι οι δεσμοφύλακες ανάγκαζαν κρατούμενους να μπουσουλούν, να γαβγίζουν και ακόμη και να πίνουν νερό από μπολ σκύλων.
Δύο πρώην κρατούμενοι περιέγραψαν λεπτομερώς πως εξαναγκάζονταν να σύρονται στο πάτωμα χρησιμοποιώντας μόνο τα χέρια τους, τραυματίζοντας τα πόδια τους μέχρι να ματώσουν, σε ένα βασανιστήριο που αποκαλούνταν «μπουσούλημα σαν φώκια». Παράλληλα, ανέφεραν ότι υπέστησαν και τη μέθοδο βασανισμού γνωστή κυρίως στην Ασία και στη Μέση Ανατολή ως «bastinado»: επανειλημμένα χτυπήματα με γκλομπ στα πέλματα των ποδιών, τα οποία καθιστούσαν αδύνατο ακόμη και το περπάτημα.
Στις μαρτυρίες τους, περίπου οι μισοί από τους πρώην αιχμαλώτους που μίλησαν στους δημοσιογράφους περιέγραψαν επίσης τη βίαιη συμπεριφορά ενός ανθρώπου που είχε αναλάβει την ιατρική τους φροντίδα: ενός γιατρού της φυλακής, στον οποίο είχαν δώσει παρατσούκλια όπως «ο κτηνίατρος» και «Δόκτωρ Θάνατος». Ο ένας μετά τον άλλον αφηγήθηκαν ιστορίες για έναν άνθρωπο που κακομεταχειριζόταν τους ασθενείς κρατούμενους και έμοιαζε να αντλεί διεστραμμένη ευχαρίστηση εξαναγκάζοντάς τους να αναπαριστούν ομοφυλοφιλικές σκηνές.
«Ξέρετε ποιο ήταν το πιο τρομακτικό;» είπε ο Σίσκο. «Καταλάβαινες ότι όλοι οι υπόλοιποι εξαρτούνταν από εσένα. Αν δεν έκανες αυτό που ζητούσαν εκείνη τη στιγμή, άφηναν ολόκληρο το κελί χωρίς φαγητό. Ήταν συλλογική τιμωρία. Οι νεότεροι, οι μεγαλύτεροι, οι άρρωστοι – όλοι εξαρτιόνταν από εσένα».
Πώς ταυτοποιήθηκε ο γιατρός – βασανιστής
Κανείς από τους κρατούμενους δεν γνώριζε το επώνυμο του γιατρού. Ωστόσο, διασταυρώνοντας αποσπασματικές πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν από πολλούς πρώην κρατούμενους, σε συνδυασμό με δημόσια διαθέσιμα στοιχεία, διαρροές από βάσεις δεδομένων και πηγές από τις υπηρεσίες επιβολής του νόμου, οι δημοσιογράφοι του «Schemes» κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για έναν άνδρα με το όνομα Βιατσεσλάβ Τσερντάντσεφ.
Οι πρακτικές που περιγράφονται σε αυτή την έρευνα εντάσσονται σε ένα ευρύτερα καταγεγραμμένο μοτίβο κακοποιήσεων. Σύμφωνα με ανεξάρτητες πηγές, μεταξύ των οποίων αποστολές παρακολούθησης και έρευνες του ΟΗΕ, το Γραφείο Δημοκρατικών Θεσμών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ODIHR) του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι Ουκρανοί αιχμάλωτοι που κρατούνται στη Ρωσία υφίστανται εκτεταμένες και συστηματικές παραβιάσεις, όπως βασανιστήρια, σεξουαλική βία και στέρηση ιατρικής περίθαλψης. Σε προηγούμενη έρευνα, οι δημοσιογράφοι του Schemes είχαν εντοπίσει και άλλον Ρώσο γιατρό φυλακής στη Δημοκρατία της Μορδοβίας, ο οποίος υπέβαλλε κρατούμενους σε ηλεκτροσόκ και τους εξανάγκαζε να συμμετέχουν σε ταπεινωτικές «τελετουργίες» για προσωπική του διασκέδαση.
Η ουκρανική έρευνα
Όταν οι πρώτοι κρατούμενοι από την Αποικία Νο. 7 επέστρεψαν στην Ουκρανία μέσω ανταλλαγών αιχμαλώτων, οι ουκρανικές εισαγγελικές αρχές ξεκίνησαν έρευνα στο πλαίσιο της ευρύτερης προσπάθειας της χώρας να διώξει ποινικά τα εγκλήματα πολέμου που φέρεται να έχουν διαπραχθεί από τη Ρωσία.
Μέχρι σήμερα, δύο υπάλληλοι της φυλακής – ο αναπληρωτής επικεφαλής ασφαλείας και επιχειρήσεων Αλεξέι Χαβέτσκι και ο επιχειρησιακός υπάλληλος Γκριγκόρι Σβέτσοφ – έχουν λάβει επίσημη γνωστοποίηση υποψίας για διάπραξη εγκλημάτων πολέμου. Ο Τσερντάντσεφ δεν συγκαταλέγεται προς το παρόν μεταξύ όσων έχουν απαγγελθεί κατηγορίες.
Σε σχετικό αίτημα για να σχολιάσει, η Γενική Εισαγγελία της Ουκρανίας επιβεβαίωσε ότι η Αποικία Νο. 7 εξακολουθεί να ερευνάται ως χώρος όπου διαπράχθηκαν συστηματικά εγκλήματα πολέμου σε βάρος Ουκρανών κρατουμένων, συμπεριλαμβανομένων βασανιστηρίων, απάνθρωπης μεταχείρισης, εξευτελισμών, βιασμών και άλλων μορφών σεξουαλικής βίας.
Μέχρι τις 20 Μαΐου 2026, οι εισαγγελικές αρχές είχαν καταγράψει τις υποθέσεις 259 αιχμαλώτων πολέμου και τριών αμάχων που επέστρεψαν από τη συγκεκριμένη φυλακή, καθώς και δύο Ουκρανών κρατουμένων που έχασαν εκεί τη ζωή τους.
«Αλίμονό σας αν παραπονεθεί κάποιος»
Οι περισσότεροι Ουκρανοί που κρατούνταν στην Αποικία Νο. 7 ήταν μέλη των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, όπως και ο Σίσκο. Ωστόσο, δεν ήταν όλοι στρατιωτικοί. Στη φυλακή κρατούνταν επίσης άμαχοι, όπως ο Βολοντίμιρ Μικολαϊένκο, πρώην δήμαρχος της Χερσώνας, ο οποίος είχε αρνηθεί να συνεργαστεί με τις κατοχικές αρχές, καθώς και ο Στίβεν Τζέιμς Χάμπαρντ, ο τελευταίος Αμερικανός που η κυβέρνηση των ΗΠΑ θεωρεί ότι κρατείται αδίκως στη Ρωσία.
Μεταξύ των κρατουμένων βρισκόταν επίσης ο 51χρονος Ουκρανός δημοσιογράφος Ντμίτρο Χιλιούκ, ο οποίος συνελήφθη από Ρώσους στρατιώτες στο χωριό του, κοντά στο Κίεβο, στις αρχές του πολέμου. Παρέμεινε για περισσότερα από δύο χρόνια στην Αποικία Νο. 7, πριν απελευθερωθεί τελικά κατά την ανταλλαγή αιχμαλώτων τον περασμένο Αύγουστο.
Ο Χιλιούκ, που κρατούνταν στο ίδιο κελί με τον Σίσκο, περιέγραψε το ψυχολογικό βάρος που του προκαλούσε η μονοτονία και η απομόνωση. Θυμήθηκε τη στιγμή που μια αδέσποτη γάτα μπήκε στο κελί κατά τη διάρκεια επιθεώρησης. Οι κρατούμενοι την έπιασαν και, όπως είπε, πλημμύρισαν από χαρά μόνο και μόνο επειδή κρατούσαν στα χέρια τους ένα ζωντανό πλάσμα. Μια άλλη φορά βρήκαν έναν μόνο σπόρο ηλιόσπορου στην αυλή και τον περνούσαν από χέρι σε χέρι για να αισθανθούν τη μυρωδιά του.
Ο Χιλιούκ χαρακτήρισε την επίσκεψη του Ερυθρού Σταυρού τον Μάιο του 2023 «ντροπή» και «παρωδία». Όπως είπε, οι εκπρόσωποι της οργάνωσης ρωτούσαν τους κρατούμενους αν τρέφονταν επαρκώς, ενώ δίπλα τους στέκονταν Ρώσοι φρουροί που φορούσαν κάμερες σώματος. «Μας είχαν προειδοποιήσει», ανέφερε. «”Αύριο θα έχετε επισκέπτες και αλίμονό σας αν παραπονεθεί κάποιος”».
Όταν της τέθηκε το θέμα από τους ερευνητές, η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού ανέφερε ότι το προσωπικό της δεσμεύεται από αυστηρούς κανόνες αμεροληψίας, ότι επιδιώκει τη βελτίωση των συνθηκών κράτησης μέσω εμπιστευτικού διαλόγου με τις αρμόδιες αρχές και πως δεν μπορεί να προβεί σε περισσότερα σχόλια, καθώς θεωρεί ότι αυτή η διαδικασία αποτελεί τον αποτελεσματικότερο τρόπο επίτευξης των ανθρωπιστικών της στόχων.
Ο Χιλιούκ επιφύλαξε μερικούς από τους σκληρότερους χαρακτηρισμούς του για τον γιατρό της φυλακής, τον οποίο αποκάλεσε «τον απόλυτο αλήτη».
«Ο Δόκτωρ Θάνατος»
Ο ίδιος και άλλοι πρώην κρατούμενοι κατηγόρησαν τον γιατρό για ακραία ιατρική αμέλεια, υποστηρίζοντας ότι αρνούνταν να χορηγήσει φάρμακα, ανάγκαζε τους κρατούμενους να χρησιμοποιούν ξανά βρώμικους επιδέσμους και τους απειλούσε αν τους αφαιρούσαν χωρίς την άδειά του. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες τους, ακόμη και η επιδημία ψώρας – μια ασθένεια που αντιμετωπίζεται εύκολα με ειδική κρέμα ή με φαρμακευτική αγωγή από το στόμα – μετατράπηκε σε ακόμη μία ευκαιρία για κακοποίηση.
«Συχνά έβαζαν κάποιον που είχε ψώρα σε κελί όπου δεν υπήρχε κανένα άλλο κρούσμα», είπε ο Χιλιούκ. «Δεν υπήρχε καμία λογική πρόληψης της επιδημίας. Αντίθετα, η λογική ήταν να εξαπλωθεί. Εγώ, για παράδειγμα, κόλλησα δύο φορές».
Ο Σίσκο ανέφερε ότι η «θεραπεία» για την ψώρα προέβλεπε να μένουν οι κρατούμενοι γυμνοί για μεγάλα χρονικά διαστήματα. «Έμεινα εντελώς γυμνός για έναν μήνα», είπε. «Ήμασταν 15 άτομα στην ίδια κατάσταση μέσα στο ίδιο κελί».
«Ρώτησα τον γιατρό ποιο ήταν το νόημα αυτής της γύμνιας», θυμάται. «Μου απάντησε: “Γιατί νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε αυτό το κελί; Είναι ένα κρύο κελί, ώστε να πεθάνει το άκαρι. Κατά προτίμηση μαζί με εσάς”».
Τουλάχιστον ένας πρώην κρατούμενος υπέδειξε τον γιατρό ως τον βασικό βασανιστή του. «Αναμφίβολα ήταν ο κύριος υπεύθυνος», είπε. «Μας χτυπούσε επειδή είμαστε Ουκρανοί».
Ένας άλλος ανέφερε: «Είχα προβλήματα με τα πόδια μου, αλλά δεν μου έδωσε ποτέ κανένα φάρμακο. Η συνταγή του ήταν να τρώω λιγότερο και να περπατάω περισσότερο».
Οι κρατούμενοι είχαν δώσει διάφορα παρατσούκλια στον γιατρό, όπως «Δόκτωρ Θάνατος», «Δόκτωρ Πύον» και «Σανδάλι», επειδή φορούσε σανδάλια τόσο τον χειμώνα όσο και το καλοκαίρι. Ωστόσο, το πιο διαδεδομένο προσωνύμιό του ήταν το «konoval», ένας υποτιμητικός όρος που χρησιμοποιείται για έναν πρόχειρο και ανίκανο «κτηνίατρο».
Ψυχολογική κατάρρευση και αυτοκτονία
Ο 25χρονος πεζοναύτης Νταβίντ Πράντσενκο, ο οποίος αιχμαλωτίστηκε υπερασπιζόμενος τη Μαριούπολη, κρατούνταν στην ίδια αποικία την ίδια περίοδο με τον Σίσκο και τον Χιλιούκ. Και εκείνος περιέγραψε σκηνές που χαρακτήρισε φρικτές: σε μία περίπτωση, όπως είπε, άλλα μέλη του ιατρικού προσωπικού τού αφαίρεσαν το νύχι του ποδιού χωρίς αναισθησία, παρουσία του γιατρού.
Όταν οι κρατούμενοι δεν υφίσταντο κακομεταχείριση, τα προβλήματα υγείας τους απλώς αγνοούνταν. Ο Πράντσενκο θυμήθηκε ότι ο γιατρός απαντούσε στις διαμαρτυρίες τους με ένα στιχάκι που χρησιμοποιείται για να καθησυχάζει μικρά παιδιά: «Πονάει το γατάκι, πονάει το σκυλάκι, θα σου περάσει κι εσένα». Άλλες φορές, αντί να προσφέρει θεραπεία, έκανε το σχήμα του σταυρού και έλεγε στους κρατούμενους «πήγαινε με τον Θεό» ή τους συμβούλευε να απαγγείλουν το «Πάτερ Ημών» ως… φάρμακο.
Ο Πράντσενκο ανέφερε επίσης ότι ο συγκρατούμενός του, ο 23χρονος πεζοναύτης Πάβλο Πόλοβι, υπέφερε από σοβαρό εξάνθημα που είχε προκληθεί από το έντονο στρες, χωρίς όμως να λάβει ποτέ την απαραίτητη ιατρική φροντίδα. Ο ίδιος πιστεύει ότι αυτή η αντιμετώπιση συνέβαλε στην ψυχική κατάρρευση του νεαρού στρατιώτη, ο οποίος τελικά αυτοκτόνησε τον Μάιο του 2023, απαγχονιζόμενος. Η σορός του επεστράφη στην Ουκρανία τον επόμενο χρόνο.
Καταγγελίες για σεξουαλικούς εξευτελισμούς
Πολλοί πρώην κρατούμενοι περιέγραψαν, ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλον, την τάση του γιατρού να χρησιμοποιεί σεξουαλικής φύσης βία και ομοφοβικούς εξευτελισμούς ως μέσο κακοποίησης.
Τον κατηγόρησαν ότι επιθεωρούσε συστηματικά και σχολίαζε τα γεννητικά όργανα και τους γλουτούς των κρατουμένων χωρίς καμία ιατρική αιτιολόγηση. Παράλληλα, όπως υποστήριξαν, ανάγκαζε γυμνούς κρατούμενους να παρελαύνουν μπροστά του, να αγκαλιάζονται, να χορεύουν ανά ζεύγη και να προσομοιώνουν σεξουαλικές πράξεις, μετατρέποντας όλη αυτή τη διαδικασία σε θέαμα τόσο για τον ίδιο όσο και για τους φρουρούς.
«Από ιατρικής πλευράς, προσπαθώ να δω από ποια γωνία φαίνεται καλύτερα», θυμήθηκε ένας πρώην κρατούμενος να λέει ο γιατρός. Ένας άλλος ανέφερε ότι τον άκουσε να απαιτεί από τους αιχμαλώτους να ετοιμάζουν μέχρι το βράδυ «σκηνές» προς εκτέλεση, καθορίζοντας μάλιστα ποιοι κρατούμενοι θα συμμετείχαν.
Σύμφωνα με τις ίδιες μαρτυρίες, η ψυχολογική αυτή κακοποίηση συνοδευόταν και από σωματικές προσβολές. Οι πρώην κρατούμενοι κατήγγειλαν ότι ο γιατρός χάιδευε τους γλουτούς τους με ένα μολύβι, ενώ είχε μετατρέψει σε «χόμπι» τον εξαναγκασμό τους να συναινούν σε αχρείαστες πρωκτικές εξετάσεις. Ο Πράντσενκο και αρκετοί ακόμη πρώην αιχμάλωτοι δήλωσαν επίσης ότι ο γιατρός απειλούσε τους κρατούμενους ακόμη και με βιασμό.
«Θυμάμαι τα χέρια του»
Προκειμένου να ταυτοποιήσουν τον γιατρό, οι δημοσιογράφοι επιχείρησαν να επικοινωνήσουν με περίπου 90 πρώην κρατούμενους της Αποικίας Νο. 7. Σχεδόν 50 από αυτούς παρείχαν πληροφορίες και συγκλίνουσες περιγραφές για έναν άνδρα που ονομαζόταν Βιατσεσλάβ, γεροδμένο, ύψος περίπου 1,75 έως 1,90 μέτρα και ηλικία μεταξύ 45 και 55 ετών.
Από το ουκρανικό δημοσιογραφικό project KibOrg, οι δημοσιογράφοι απέκτησαν κατάλογο περίπου 1.150 νυν και πρώην εργαζομένων της Ιατρικής Μονάδας Νο. 33 της Ομοσπονδιακής Σωφρονιστικής Υπηρεσίας της Ρωσίας, η οποία είναι αρμόδια για την περιφέρεια Βλαντίμιρ, όπου βρίσκεται η Αποικία Νο. 7. Στη λίστα υπήρχαν τέσσερις άνδρες με το όνομα Βιατσεσλάβ. Διασταυρώνοντας στοιχεία όπως η ηλικία και άλλα χαρακτηριστικά, οι δημοσιογράφοι κατέληξαν στον Βιατσεσλάβ Τσερντάντσεφ.
Παράλληλα, επειδή οι προσωπικοί λογαριασμοί του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ήταν ιδιωτικοί ή ανενεργοί, οι δημοσιογράφοι εντόπισαν φωτογραφίες του ηλικίας περίπου δέκα ετών σε σελίδες συγγενικών του προσώπων. Όταν τις έδειξαν στους πρώην κρατούμενους, αρκετοί δήλωσαν ότι ο άνδρας έμοιαζε έντονα με τον γιατρό που θυμούνταν.
Για να επιβεβαιώσουν την ταυτοποίηση, εξασφάλισαν μια πιο πρόσφατη φωτογραφία του Τσερντάντσεφ από τη ρωσική πλατφόρμα ανταλλαγής μηνυμάτων Max. Όταν την έδειξαν στους πρώην κρατούμενους, περισσότεροι από 30 δήλωσαν ότι απεικόνιζε τον γιατρό που τους κακοποιούσε, ενώ περίπου δώδεκα εμφανίστηκαν απολύτως βέβαιοι για την ταυτότητά του. «Αυτός είναι 100% ο γιατρός», είπε ο Σίσκο. «Τα μάτια, το βλέμμα και τα χέρια. Τα χέρια του τα θυμάμαι πάρα πολύ καλά».
Στοιχεία από διαρροές και συνέχιση της έρευνας
Σύμφωνα με στοιχεία που προέρχονται από διαρροές ρωσικών βάσεων δεδομένων και πληροφορίες συγκεντρωμένες από ανοικτές πηγές, ο Βιατσεσλάβ Τσερντάντσεφ εξακολουθούσε να λαμβάνει μισθό από την Ιατρική Μονάδα Νο. 33 τουλάχιστον έως το 2025. Στο ρωσικό κοινωνικό δίκτυο VK εμφανίζεται επίσης ως φίλος αρκετών ακόμη ενεργών εργαζομένων του ιατρικού προσωπικού της συγκεκριμένης σωφρονιστικής αποικίας.
Τα στοιχεία από τις ίδιες διαρροές δείχνουν ότι ο 48χρονος Τσερντάντσεφ γεννήθηκε σε χωριό της Κιργιζίας και εργάστηκε ως υγειονομικός σε σωφρονιστικό κατάστημα ανηλίκων της χώρας, όπου ασχολήθηκε με την πρόληψη του HIV και τη θεραπεία της τοξικοεξάρτησης.
Γύρω στο 2013 μετακόμισε στη Ρωσία, εγκαταστάθηκε στο χωριό Περβομάισκι, κοντά στο Πακίνο, αγόρασε διαμέρισμα και εργάστηκε σε ορφανοτροφείο. Έναν χρόνο αργότερα, το 2014, απέκτησε επίσημα ρωσικό διαβατήριο.
Οι Ουκρανοί δημοσιογράφοι του Schemes διαβίβασαν τα ευρήματά τους στις ουκρανικές διωκτικές αρχές, οι οποίες επιβεβαίωσαν ότι έχουν ήδη καταγράψει τις καταθέσεις αρκετών πρώην κρατουμένων της Αποικίας Νο. 7 που κατήγγειλαν κακοποίηση από γιατρό της φυλακής. Παράλληλα, οι αρχές συνεχίζουν να λαμβάνουν καταθέσεις από αιχμαλώτους που απελευθερώθηκαν πρόσφατα.
Σύμφωνα με την ουκρανική κυβέρνηση, περίπου 7.000 Ουκρανοί εξακολουθούν να κρατούνται φυλακισμένοι στη Ρωσία.