Την ανάγκη να δοθεί νέα παράταση έως τις 31 Οκτωβρίου 2030 για την προσαρμογή των επαγγελματιών στις απαιτήσεις στελέχωσης των σπογγαλιευτικών και οστρακαλιευτικών σκαφών αναδεικνύει με Αναφορά της προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής η Μίκα Ιατρίδη.
Η κοινοβουλευτική της παρέμβαση βασίζεται σε επιστολή του Επαρχείου Καλύμνου, με την οποία επισημαίνεται ότι η προθεσμία που προβλεπόταν από το άρθρο 23 του ν. 5062/2023 έληξε στις 31 Οκτωβρίου 2026, δημιουργώντας δυσκολίες για τους επαγγελματίες της αλιείας και της σπογγαλιείας, ιδιαίτερα στην Κάλυμνο.
Σύμφωνα με την επιστολή, η αδυναμία άμεσης κάλυψης των απαιτούμενων προϋποθέσεων στελέχωσης ενδέχεται να οδηγήσει σε αδυναμία νόμιμης συνέχισης της δραστηριότητας των συγκεκριμένων σκαφών, με συνέπειες για τους αλιείς, τα πληρώματα και τις οικογένειές τους.
Το πρόβλημα επιτείνεται από το γεγονός ότι δεν λειτουργεί η Σχολή Δυτών Καλύμνου, η οποία αποτελούσε βασική εκπαιδευτική δομή για την κατάρτιση νέων δυτών και την κάλυψη των αναγκών του επαγγελματικού κλάδου. Η επαναλειτουργία της θεωρείται αναγκαία για την εκπαίδευση και τη σταθερή επάρκεια εξειδικευμένου προσωπικού.
Η βουλευτής Δωδεκανήσου μεταφέρει, επίσης, την επισήμανση του Επαρχείου ότι η παρατεταμένη αβεβαιότητα επηρεάζει τη βιωσιμότητα μικρών και οικογενειακών επιχειρήσεων, τη δραστηριότητα των νησιωτικών περιοχών και τη διατήρηση της παραδοσιακής σπογγαλιείας, που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ιστορίας και της οικονομικής ζωής της Καλύμνου.
Με την Αναφορά της, η Μίκα Ιατρίδη ζητά να εξεταστεί η άμεση ανάληψη νομοθετικής πρωτοβουλίας για την παράταση της προθεσμίας έως τις 31 Οκτωβρίου 2030, καθώς και η πρόβλεψη μεταβατικής ρύθμισης για το διάστημα που μεσολαβεί από τη λήξη της προηγούμενης προθεσμίας, ώστε να αποφευχθεί κενό ως προς τη νόμιμη λειτουργία των σκαφών.
Παράλληλα, αναδεικνύει την ανάγκη επαναλειτουργίας της Σχολής Δυτών Καλύμνου, με σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο, επαρκή στελέχωση και σταθερή εκπαιδευτική δραστηριότητα, ώστε να αντιμετωπιστούν ουσιαστικά οι ανάγκες του κλάδου.
Όπως επισημαίνεται, το αίτημα δεν αφορά την κατάργηση των απαιτήσεων ασφάλειας και νομιμότητας, αλλά τη διαμόρφωση μιας ρεαλιστικής μεταβατικής λύσης που θα επιτρέπει στους επαγγελματίες να προσαρμοστούν, διατηρώντας παράλληλα τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την ασφαλή λειτουργία των σκαφών.
